Lumapit si Ma’am Cruz sa board at sumulat: “Solve for x: 2x² - 5x + 3 = 0”
Sabay tawa siya at umalis. Ako, nakatulala, hawak ang calculator kong walang kwenta. sariling karanasan anekdota halimbawa nakakatawa
“Yes, (your name)?” sabi ni Ma’am. Lumapit si Ma’am Cruz sa board at sumulat:
Share niyo naman sa comments — para naman maramdaman kong hindi lang ako ang naging 42 sa mundong ito. 😂 Share niyo naman sa comments — para naman
Oo, napahiya ako. Pero alam mo ‘yun? Sa sobrang kahihiyang ‘yun, hindi ko na kinakailangang mag-memorize ng formula — dahil hanggang ngayon, tandang-tanda ko ang quadratic equation. Pati na rin ang itsura ng crush kong tumatawa sa akin.
Kung may isang bagay na sigurado ako sa buhay, ito ay ang maging handa sa kahihiyan — lalo na kung ikaw ay isang kilalang “maarte” at “perfect attendance” na estudyante. Oo, ako iyon. Hanggang sa dumating ang araw na pinatunayan kong hindi perpekto ang mundo, at ang utak ko pala ay may sariling iskedyol ng bakasyon.
Hindi pa rito natapos ang kahihiyan ko. Pagkatapos ng klase, nilapitan ako ng crush ko (oo, may crush pa ‘ko noon). Akala ko sasabihin niyang “Ang cute mo sumagot kahit mali.”